Mijn blog

Wat als er iets is, maar jij niet wilt dat het er is?

(september 2018)

De kilometerpaaltjes flitsen in mijn ooghoek voorbij. Het is inmiddels donker. Vanochtend zijn we vroeg vertrokken vanuit Oostenrijk. De kinderen hebben de hele dag nog niet gemopperd en liggen te slapen. Ik dommel wat weg en laat mijn gedachten gaan.
Plotseling schrik ik op door gekriebel aan mijn arm. Vanuit mijn ooghoek signaleer ik een zwarte vlek die zich snel voort beweegt richting mijn hand. Een spin. Met een grote haal sla ik hem richting mijn voeten. Mijn hart bonst. In het schemer van de weglantaarns zie ik hem wegkruipen onder mijn stoel.
'Wat is er?' vraagt Jan nieuwsgierig.
'Er zit een spin onder mijn stoel,' zeg ik met trillende stem.
'Gewoon lekker laten zitten, die doet niets,' zegt Jan en ik lees zijn gedachten dat hij bang is dat ik nu wil stoppen om de spin te zoeken. We hebben net pauze gehad. Als de kinderen horen dat er een spin in de auto zit breekt er vast paniek uit.
'Hij blijft vast onder de stoel zitten en durft zich niet meer te bewegen,' probeert Jan me gerust te stellen. Ik knik en zie dat Jan zelf ook wel weet dat dit nergens op slaat. Mijn ontspannen gevoel is als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik zie op de TomTom dat we nog 250 km moeten.
'Oké,' zeg ik tegen mezelf. 'Gewoon niet aan denken.' Het beeld dat de spin over mijn slapende kinderen kruipt probeer ik te verdringen. Ineens heb ik steeds jeuk aan mijn voeten en trek ze voor de zekerheid toch maar even omhoog. Ik zet de radio wat harder en probeer me te focussen op het liedje, maar steeds opnieuw gaat mijn aandacht naar de spin. Ik kan nergens anders meer aan denken. In mijn gedachten wordt hij steeds groter en inmiddels durf ik me bijna niet meer te bewegen of adem te halen.
'Zo werkt het dus ook met gevoelens die je niet wilt hebben of een probleem,' zeg ik plosteling tegen Jan.
'Hoezo?' vraagt hij verbaasd.
'Je kunt je best doen dat de gevoelens er niet zijn, maar je houdt jezelf voor de gek, want ze zijn er wel. Als iets er niet mag zijn, krijgt het juist aandacht of verlies je de realiteit uit het oog door het groter te maken dan dat het is. Ik ben nu alleen maar bezig met de spin. Waar zal hij zitten? Hoe groot is hij?'
Jan knikt. 
'De realiteit is dat er een spin in de auto zit,' geef ik aan en krab over mijn arm die constant kriebelt. 'Ik wil stoppen om te kijken of ik hem kan pakken.'
Jan knikt en wijst naar het bord dat de volgende parkeerplek nog vier kilometer is. Even later doorzoek ik de auto stilletjes met een zaklamp. Ik baal ervan dat ik hem niet kan vinden. Met alle rotzooi kan hij overal tussen zitten. Ik besluit dat we toch maar verder moeten rijden met de spin in de auto. Als ik alles overhoop trek maak ik de kinderen wakker. We rijden door. Mijn belang dat de kinderen blijven slapen is groter dan alles uit de auto halen en koste wat kost hem te vinden. Door bewust deze keuze te maken is de spin niet meer zo groot in mijn gedachten. Ik wens dat hij op z'n plek blijft zitten tot we thuis zijn en ben niet meer bang, maar wel alert. Hij is er immers nog en daar heb ik mee om te gaan. Niet leuk, maar wel de realiteit. We maken er maar wat grappen over en ik hoop dat we snel thuis zijn.

Als je een gevoel, probleem, trauma of nare situatie negeert, dan heb je er geen grip op. Het is onvrij en het gaat z'n eigen weg leiden. Door bewust met je aandacht er naartoe te gaan, kun je opnieuw kiezen hoe je hiermee om wilt gaan. Ook al is iets niet gelijk opgelost of geheeld. Je focus ligt op je keuze en deze geeft richting om daar te komen waar jij wilt. De spin kon ik op dat moment niet vinden, maar door bewust een keuze te maken om de rust in de auto te behouden, lukte het me om er mee om te gaan tot ik thuis was. Ik had zelfs niet meer de angst dat hij weer op mijn arm of been zou gaan zitten. Het beheerste me niet meer. Ik kon het handelen.

Wil je meer weten over het maken van keuzes? Dan ben je van harte welkom bij één van de cursussen Intuïtief Ontwikkelen, de training Chetana of in de vorm van een individuele begleiding.

Ik ontmoet je graag.

Een liefdevolle groet,

Renate Voetstra
Intuïtief begeleider en schrijver

Archief

3 apr 2017 - Roddelvervuiling
Powered by webXpress